Gönderen Konu: dünyanın çivisi (Okunma sayısı 773 defa)

MiM · « : 20 Mart 2009, 22:11:48 »

ANLATILIR YA, bir alkolik ile bir dindar İstanbul’a bir gezi yapmışlar. Döndüklerinde onlara sormuşlar: “İstanbul’da ne gördün?” Alkolik olanı, meyhanelerden söz etmiş; sanki İstanbul meyhanelerden ibaretmiş. Dindar olanı ise, İstanbul’da gördüğü camileri anlatmış; onun gözünde de İstanbul âdeta camiler şehriymiş…

İnsanlar böyledir, gördükleri dünyayı anlatırlar, fakat aslında kendi inançlarından, düşünce ve görüşlerinden haber verirler. Dünyadan insana kalacak olan ve beraberinde götüreceği de bu inançlarıdır zaten.

Münker ve nekir melekleri de, belki bir tanıdığımızın suretinde bize geldiklerinde, “Dünyada ne gördün?” mânâsında sorular soracaklar.. Asıl söyletmek istedikleri de dünya değil, bizim fikir ve inançlarımız olacak..

Allah’ın dünyayı bir imtihan yeri olarak yaratırken sergilediği hikmeti, düşünen bir insana, derin bir hayret ve hayranlık duygusu yaşatır daima: isteyen her şeyi istediği gibi görüp, istediği şekilde inanabiliyor; inandığı gibi de yaşayabiliyor. Çünkü insanlar dünyada imtihan oluyorlar. Ya da diğer ifadeyle, kendilerine verilen özgür iradeleriyle, hayatlarını ve kendilerini şekillendiriyorlar. Zerre kadar başıboşluğun olmadığı bir âlemde, tercihlerde şahane serbestiyet var. İsteyen bardağın dolu tarafını görüyor, isteyen boş tarafını. İnsanlar özgür bırakılmış; ama başıboşluğa terk edilmemiş.

İmtihan olmanın, ilk bakışta insana olumsuz bir anlam çağrıştırması bizim kasır nazarımızdan. Aslında bu sınanmanın, gelişme ve ilerleme tabiatında yaratılan insan için olumlu bir fonksiyonu var. Çünkü seçtiği doğru cevaplarda, kendini geliştirmenin de yolunu bulur insan.

Yaşadığımız dünya iyiler ve kötülerle, güzel ve çirkinlerle, faydalı ve zararlılarla dopdolu. Sınav kâğıdındaki doğru ve yanlış şıklar gibi, hayır ve şerrin karışık olduğu bir dünyada sınanıyoruz. Her adımda yol ayrımlarına gelip ince hesaplar yapmak durumunda kalmamız bundan. Yapacağımız iş, doğru cevabı bulup ilerlemek. Şu dünya imtihanı aşamasını geçene kadar da rahat yok bize. İyiler ve iyilikler de, kötüler ve kötülükler de bizim bu sınavımızda sorularımız. Bunlara karşı sergilediğimiz tutumlarımız, hesap defterimizin muhtevası olacak. Ömrümüzü o iki kapak arasında bulacağız.

AYNI dünyada, aynı havayı soluyup, aynı güneşin altında ısınıyoruz, ama konu, düşünce ve kanaatlerimize geldiğinde ayrılıyoruz. Bu ayrılma imtihan sürecinin işlediğini de gösteriyor bize. Bu imtihan salonunu biz açmadığımız gibi, soruları hazırlayan da biz değiliz. Verdiğimiz cevapların bize göre doğru olması da, onların gerçekten doğru olduğunu göstermez. Sınava giren bir öğrenci gibi, insanlar da bu sınavlarında, ya cevap veremeyecekler, ya yanlış cevapları seçecekler ya da öğretmenini iyi dinlemenin avantajıyla doğru cevapları verebilecekler.

Kimisi, varlıkların, nasıl güzelce yaratılıp beslendiğini görecek, kimisi de ölmesini..

Birisi şifa verilmesini görecek, bir başkası hasta olmasını..

Bazıları, “dünyanın çivisini çıkmış,” görecek; kendince her şeyin kontrolsüz bir halde rasgele hareket ettiğine hükmedecek. Nasıl olsa ortam böyle deyip, bazısı bazısını dolandıracak, bir diğeri bir insanın canına kastedebilecek, öbürü de onun bunun kuyusunu kazacak…

Bir başkası ise, her şeyin bilerek yapılıp mükemmel bir düzen içinde idare edildiğini görecek. Her yaptığı, kendi hafızasına yazıldığı gibi, hesabını vereceği gün karşısına çıkmak üzere kaydedildiğini anlayacak. İmtihan kâğıdına herkesin istediğini yazmasının, orasının çivisinin çıktığını göstermediğini fark edecek… Önemli ya da önemsiz görünsün, her varlığın belli bir görevi ve amacı olduğuna tanık olup, kendisinin de başına buyruk olamayacağını anlayacak...

BİLDİĞİNİZ GİBİ, bu dünyadan maksat insanların denenmesi. Her insan, ömrü boyunca adım adım kendini ortaya koyuyor, defterini yazıyor. İmtihanın gereği olarak, seçimlerini özgürce kendileri yapsınlar diye kimseye dokunulmuyor. İnsanlar da yolunu seçip, kendisine verilenleri o yolda harcıyor:

Ya her şeyi karmakarışık görüp başıboş, sahipsiz zannediyor ve hayatını da hiçbir hesap vermeyecek gibi yaşıyor.

Ya büsbütün talihsiz bir yol seçerek, kâinatın her şeyiyle ilmine ve kudretine şahitlik ettiği Yaratıcıyı inkâr ediyor. Özel hayatı için kabul etmediği, müdahaleleri, kendi kendine oluvermeleri.. kâinat için kabul ederek, akla ziyan bir yol seçiyor.

Ya da peygamberlerden öğrendiği gibi, dünyanın bir imtihan yeri olduğunu bilerek, yaptıklarının hesabını verme hassasiyeti ile yaşıyor.

Aslında biz iyi de görsek, kötü de görsek dünya değişmiyor. Değiştirdiğimiz ve şekillendirdiğimiz sadece kendi düşünce ve inançlarımız. Gücümüz de ancak onları etkilemeye yetiyor. Dünyanın çivisini takmaya, çıkarmaya bir etkimiz yok, yetkimiz de. Ama kendi inanç ve düşünce dünyamızın çivisi bizim elimizde…

www.Aradigim.net · « : 20 Mart 2009, 22:11:48 »

yalan · « **Yanıtla #1 :** 20 Mart 2009, 22:46:51 »

Abicim yüreğine ve emeğine sağlık yazın çok hoştu...

""Ama kendi inanç ve düşünce dünyamızın çivisi bizim elimizde… "" demişsiniz çokta iyi etmişsiniz...inşaallah biz çivileri gerektiği yerde kullanabiliriz...Derdimiz dünyalık değil,çivilerimizide dünyalıklara çakmıyacaz inşaallah...

Bu dünyanın çivisi çıkmış... diye duydum da çıkan çiviler neler yapıyor bakıpta bi görelim dedim.... 4--4 4--4 4--4

www.Aradigim.net · « **Yanıtla #1 :** 20 Mart 2009, 22:46:51 »

MiM · « **Yanıtla #2 :** 21 Mart 2009, 16:21:05 »

yav geçtin dalganı yine, kurbağasever ablam... insanın hayatta herşeyden bir tebessüm çıkarabilmesi doğrusu, çok olağanüstü ve farklı bir yüreğe sahip olmasını gerektirir diye düşünüyorum. valla, öyle olabilmeyi o kadar çok isterdim ki... ama nerdeee!

sen hep öyle kal ablam,
çünkü böyle çok güzelsin...
seni bilen ve tanıyan hiçbir dostunun yüzünden tebessüm, yüreğinden esenlik eksik olmaz!

SeLMa · « **Yanıtla #3 :** 21 Mart 2009, 16:41:00 »

aynen size katiLiyorum Hocam...hayata o kadar pzitif bakan..oLumLu bakan bir gönüLki...

o kadar güzeL bir yüregi ..inSanLigi varki...egerki yorgun dahi oLsa...bir derdi dahi oLsa dostlarina beLLi etmez ve yüzünden hiç beLLi oLMaz...

onunLa hayatimin en güzeL günLerini geçirdim..bi an biLe yoktuki buNaldigim...o kadar çabuk geçiyorduki zaman onunLa ..ben biLe anLayamiyordum..hiç ayriLmak istemedim ondan ...

Rüya gibi çok güzeLdi...ve Rüya gibi çok KISA sürdü ...evet onun dostu OLdugunuz zaman...güLmemek egLenmemek mümkün degiL...ve en önemLisi...ONUN BIR SIKINTISI DAHI OLSA SIZE BELLI ETMEDEN SIZI GÜLDÜRMEYI YINE BASARABILECEK NADIDE BIR INSAN....

BU VESILEYLE ONU BURDAN BIR KEZ DAHA COK SEVDIGIMI SOYLEMEK ISTIYORUM...

O ARTIK HAYATIMIN BIR PARCASI CANIM KARDESIM

HOCAM ..CANIM ABIM SIZDE ÖYLE ...SIZIDE COKKKKKKK SEVIYORUMMM

IYIKI VARSINIZ

( VE PARANTEZ ICINDE BU DUNYANIN CIVISI CIKMIS EVET ...YUREGINIZE SAGLIK )

yalan · « **Yanıtla #4 :** 21 Mart 2009, 19:01:12 »

MiM Abim ve SeLMa Bacım sizler aynaya bakıyorsunuz ve o ayna okadar net gösteriyorki bakanı sözlerinizden bu anlaşılıyor...

Bi üstadımız yine demişki belki farklı anlam için söylemişti ama bu şuanada çok yakıştı bence;;;
"Öz onlarda bu güzel sözleri söyleyenlerde,ben sadece boş kabuğum"

Dahada söze ne hacet...CANSINIZ...

SELAM VE MUHABBETLE...

Efsane · « **Yanıtla #5 :** 15 Eylül 2009, 18:53:54 »

Ümitvar Olunuz Gelecekte En Gür Sada İslamın Sadası Olacaktır,Avrupa Kanı Arabalarına Binip Giderkene İslamlar Onları Uçan Balonlarla geçecekler. İÇİMİZDE YE'SE ve ÜMİTSİZLİĞE yer olmamalıdır inşallah. KEMİYETE DEĞİL ,KEYFİYETE BAKMALIYIZ,sayı çokluğu önemli değil, İslamın kurulduğu ilk yıllar buna şahittir.

Gönderen Konu: dünyanın çivisi (Okunma sayısı 773 defa)

MiM

dünyanın çivisi

www.Aradigim.net

dünyanın çivisi

yalan

Ynt: dünyanın çivisi

www.Aradigim.net

Ynt: dünyanın çivisi

MiM

Ynt: dünyanın çivisi

SeLMa

Ynt: dünyanın çivisi

yalan

Ynt: dünyanın çivisi

Efsane

Ynt: dünyanın çivisi